پیرگوشی

در این مقاله به بحث پیرامون پیرگوشی پرداخته می شود. بسیاری از ما هنگامی که با افراد سالمند مواجه می شویم، بی اختیار صدای خود را بلند می کنیم؛ چرا که در ذهن ما چنین نقش بسته که این افراد توان شنوایی پایینی دارند و امکان دارد قادر نباشند به خوبی صدای ما را بشنوند.

پیرگوشی کلینیک اختیاریه

این مسئله حقیقت دارد؛ چرا که افراد سالمند دچار پدیده ای به اسم پیرگوشی می باشند، هر چند شدت پیرگوشی تمامی سالمندان یکسان نیست و همه آنها به اصطلاح گوششان سنگین نیست.

از مشخص ترین بارزه های پیرگوشی این است که افراد صداها را می شنوند اما قدرت تشخیص و تفکیک آنها را ندارند دقیقاً مانند زمانی که ما صداها و همهمه هایی را از یک سو و از داخل جمعیتی می شنویم اما قدرت تشخیص کلمات و فهم صحیح آنها را نداریم، در افراد مسن و سالمندان به سبب این بیماری، چنین اختلالی ایجاد می شود. علت این مشکل هم این است که افرادی که دچار پیر گوشی شده اند صداهایی که در محدوده فرکانس زیر است را کمی سخت تر از صداهایی که در محدوده فرکانس بم است می شنوند.

پیر گوشی معمولاً از سن 50 سالگی به بعد دیده می شود یعنی افراد ( زن و مرد) از این سن، بسیار مستعد ابتلا به این عارضه هستند که علت آن هم کهولت سن می باشد. البته اگر بخواهیم درصدی قابل اتکا از ابتلای افراد مسن به پیر گوشی ارائه کنیم می توان گفت: حدوداً بین 30 تا 35 درصد افرادی که بیشتر از 65 سال دارند مبتلا به این بیماری هستند.

در تعریف پیرگوشی آمده:  پیر گوشی رایج ترین عامل کم شنوایی در افراد مسن است و به افت تدریجی و پیشروندۀ کم شنوایی حسی-عصبی گفته می شود.

همین تعریف، به درستی و به صورتی کامل توانسته، این بیماری را شرح دهد.

علل بروز افت شنوایی

عوامل متعددی در بروز پیرگوشی یا از دست دادن شنوایی وجود دارد که به سن و سال افراد مرتبط است. این عارضه معمولاً به علت ایجاد تغییرات در نواحی ذیل روی می دهد:

  • در گوش میانی
  • درون گوش داخلی (شایع ترین)
  • در امتداد مسیرهای عصبی به مغز

دلایل دیگری برای بروز این عارضه وجود دارد که عبارتند از:

  • عوارض جانبی بعضی از داروها، مثل آسپرینو بعضی از آنتی بیوتیک ها.
  • قرار گرفتن در معرض سر و صداهای بلند و آزاردهنده (مثل موسیقی یا سر و صدای مربوط به کار)
  • سالخوردگی
  • عوامل ژنتیکی
  • از دست دادن سلول های مو (گیرنده های حسی در گوش داخلی)
  • بروز برخی بیماری ها مثل دیابت یا مشکلات قلبی

علائم

شایع ترین علائم پیرگوشی یا افت شنوایی مرتبط با سن عبارتند از:

  • وزوز گوش (زنگ در گوش) که امکان دارد در یک یا هر دو گوش روی دهد.
  • تشخیص اصوات ” ت ” و و “س” مشکل است.
  • شنیدن صدا به صورت نامفهوم
  • درک مکالمات دشوار می باشد، به خصوص زمانی که صدای پس زمینه وجود دارد .
  • صدای آقایان آسان تر از خانم ها شنیده می شود.
  • برخی از صداها به نظر می آید بیش از اندازه آزار دهنده و بلند است.

درمان

برای درمان پیرگوشی در افراد سالمندی که عصب شنوایی شان را از دست داده اند، استفاده از جراحی و داروی خاصی توصیه نمی شود بلکه لازم است از وسایلی استفاده نمایند تا موجب تقویت صدا شود. این وسیله همان سمعک می باشد که اغلب مردم با آن آشنایی دارند.

بسیاری از افراد از این که سمعک شان بیرون از گوش در معرض دید همگان قرار گیرد، معذب هستند. شایان توجه است سمعک ها دارای چندین نوع هستند؛ سمعک هایی که داخل گوش قرار می گیرند، سمعک هایی که پشت گوش قرار می گیرد و … که هر نوع از آنها هزینه و مزایای خاص خود را دارند.

توصیه می شود تمامی افراد از 50 سالگی به بعد سالانه نزد متخصص گوش و حلق و بینی رجوع نمایند و پزشک آنها را معاینه کند که در صورت وجود اختلال در شنوایی، مشکل سریعاً تشخیص داده شود و زودتر سمعک مناسبی تجویز شود. تمامی افرادی که از سمعک استفاده می کنند، می بایست هر ساله نزد پزشک مراجعه نمایند؛ چرا که امکان دارد به تغییر در برنامه ریزی سمعک یا تعویض آن نیاز باشد.

 

کلینیک اختیاریه

گوش و حلق و بینی _ چشم پزشکی _ دندانپزشکی _ پوست و زیبایی

پگوش و حلق و بینیمقالات

از دست دادن عصب شنواییتقویت صدادرمان پیرگوشی با سمعکدرمان کاهش شنوایی در سالمندانعلائم پیرگوشیعلل بروز افت شنواییمشکل شنوایی در سالمندانوزوز گوش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *